Główna rezydencja dynastii Habsburgów, jednej z najpotężniejszych rodzin królewskich w Europie.
Założony w XIII wieku jako zamek warowny.
Hofburg to kompleks składający się z wielu budynków w różnych stylach architektonicznych, od gotyku i renesansu po barok i klasycyzm. Rozbudowa i modernizacja pałacu trwały przez wieki, co zaowocowało bogatą i różnorodną architekturą.
Najważniejsze części: Wśród najważniejszych części kompleksu znajdują się:
- Stary Zamek (Alte Burg): Najstarsza część pałacu.
- Nowy Zamek (Neue Burg): Część pałacu z XIX wieku.
- Michaelertrakt: Skrzydło z barokową fasadą, dobudowane w XVIII wieku.
- Schweizerhof: Najstarsza część pałacu, która była kiedyś zamkiem obronnym.
Neue Burg
Ukończono w 1891 roku, jako element Forum Cesarskiego (Kaiserforum). W Nowym Zamku mieści się dziś Muzeum Efeskie, Kolekcja Broni i Zbroi, Kolekcja Starożytnych Instrumentów Muzycznych, Muzeum Etnologiczne, Biblioteka Narodowea.
Muzea Historii Sztuki i Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu
Jedno z największych i najważniejszych muzeów na świecie, otwarte w 1891 roku.
Muzeum wyrosło ze zbiorów Habsburgów, zwłaszcza kolekcji portretów i zbroi Ferdynanda Tyrolu, kolekcji cesarza Rudolfa II oraz kolekcji malarstwa arcyksięcia Leopolda Wilhelma.
Budowę muzeum rozpoczął cesarz Franciszek Józef I, który podjął decyzję o zburzeniu murów miejskich w Boże Narodzenie 1857 r. w ramach rozbudowy miasta rozpoczętej w 1858 r.
Theseustempel - świątynia Tezeusza
Świątynia Tezeusza została zbudowana w latach 1819–1823 przez nadwornego architekta Petera von Nobile i miała pomieścić jedno współczesne dzieło sztuki: białą marmurową rzeźbę Antonio Canovy Tezeusz pokonujący centaura. Arcydzieło stało samotnie w świątyni Tezeusza przez prawie siedemdziesiąt lat, aż w 1890 r. zostało przeniesione do nowo ukończonego Kunsthistorische Museum, gdzie do dziś można je znaleźć na wspaniałych schodach.
Volksgarten
Ogród Ludowy to park publiczny w dzielnicy Innere Stadt, zbudowany na fortyfikacjach miejskich zniszczonych przez Napoleona w 1809 roku.
Volksgarten został otwarty dla publiczności w 1823 roku.
Skrzydło św. Michała
Zaprojektowane przez Josepha Emanuela Fischera von Erlach i stanowi połączenie między Zimową Szkołą Jazdy a Skrzydłem Kancelarii Cesarskiej.
Nazwa skrzydła nawiązuje do kościoła św. Michała znajdującego się po przeciwnej stronie.
Innerer Burghof
Początkowo plac miejski, który aż do XVI wieku służył jako miejsce turniejów rycerskich. Z biegiem wieków wewnętrzny dziedziniec zamkowy zostaje otoczony rozwijającym się kompleksem Hofburg.
Z tyłu posągu cesarza Franciszka I możesz zobaczycie Amalienburg, Skrzydło Leopolda po jego lewej stronie i Skrzydło Kancelarii Cesarskiej po prawej stronie. Postać samego cesarza spogląda w stronę Skrzydła Szwajcarskiego [Schweizerhof], najstarszej części wiedeńskiego Hofburga.
Innerer Burghof to największy wewnętrzny dziedziniec w Hofburgu.
Äußeres Burgtor
Zewnętrzna brama zamkowa, inspirowana łukami triumfalnymi, zbudowano dla upamiętnienia zwycięskiej bitwy pod Lipskiem. Budowę rozpoczął w 1821 roku Luigi Cagnola za panowania cesarza Franciszka I, a ukończył w 1824 roku Pietro Nobile. Otwarcie odbyło się 18 października 1824 roku, w rocznicę bitwy.
Wielokrotnie pojawiające się wieńce laurowe z małym herbem Austrii z 1915 r. pochodzą z kampanii charytatywnej z 1916 roku, za sześć koron można było wygrawerować swoje imię i nazwisko na liściu.
W czasach cesarskich środkowa część bramy była zwykle zamknięta, a przejście zarezerwowane było dla rodziny cesarskiej.
Skarbiec w Schweizerhof
Muzeum będące częścią kompleksu pałacowego Hofburg mieści błyszczącą kolekcję klejnotów koronnych i skarbów z wieków panowania Habsburgów. To najważniejsza kolekcja tego typu na świecie.
Ich królewska kolekcja obejmuje fantazyjne klejnoty, cesarskie regalia, korony, berła i inne bezcenne artefakty. W muzeum znajduje się także obszerna kolekcja relikwii religijnych, w tym takie przedmioty, jak Święta Włócznia.
Do zwiedzania jest 21 pokoi. Każdy z nich poświęcony jest innemu aspektowi dynastii Habsburgów.
![Brama Szwajcarska (Schweizertor) z 1552 roku jest oryginalną główną bramą Pałacu Cesarskiego Hofburg w Wiedniu, Austria i otwiera się na przejście do Kaiserliche Schatzkammer Wien (Skarbiec Cesarski) i Kaplicę Hofburg.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-040_kop300_1.jpg)
Brama Szwajcarska (Schweizertor) z 1552 roku jest oryginalną główną bramą Pałacu Cesarskiego Hofburg w Wiedniu, Austria i otwiera się na przejście do Kaiserliche Schatzkammer Wien (Skarbiec Cesarski) i Kaplicę Hofburg.
![Wnętrze Bramy Szwajcarskiej.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-039_kop300_1.jpg)
Wnętrze Bramy Szwajcarskiej.
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-038.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-038_kop300_1.jpg)
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-035.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-035_kop300_1.jpg)
![Bursztynowy ołtarz - Niemcy XVII w.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-027_kop300_1.jpg)
Bursztynowy ołtarz - Niemcy XVII w.
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-024.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-024_kop300_1.jpg)
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-023.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-023_kop300_1.jpg)
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-022.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-022_kop300_1.jpg)
![Kielich i monstrancja - Norymberga XV w.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-021_kop300_1.jpg)
Kielich i monstrancja - Norymberga XV w.
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-020.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-020_kop300_1.jpg)
![Skarbiec w Schweizerhof - wieden-hofburg-018.jpg](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-018_kop300_1.jpg)
Insygnia koronacyjne cesarza Austrii Rudolfa II
Wykonana w Pradze w 1602 roku jako korona cesarza Rudolfa II, który był świętym cesarzem rzymskim od 1576 roku. W tym celu wezwano złotnika Jana Vermeyena z Antwerpii do Pragi, ówczesnej rezydencji cesarskiej. Jedna z najbardziej artystycznych, najpiękniejszych i najcenniejszych koron na świecie, oszczędziła losu większości innych koron osobistych i nie została zniszczona po śmierci monarchy w 1612 roku.
Korona Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Korona Cesarska Świętego Cesarstwa Rzymskiego, krzyż: ok. 1020 r., łuk: 1024 – 1039, złoto, emalia cloisonné, kamienie szlachetne, perły.
Poprzez przedstawienia graficzne cesarze nawiązywali do królów Starego Testamentu. Jednocześnie podkreślali, że zostali wybrani przez samego Boga na władców, bowiem na przedstawieniu obok czołowej płyty w ustach Chrystusa umieszczono słowa: per me reges regnant, królowie rządzą przeze mnie.
Korona prawdopodobnie użyta po raz pierwszy do koronacji Konrada II a ostatni raz w 1792 roku w koronacji Franciszka II.
Regalia przechowywano pierwotnie w Norymberdze, a mniejszą część w Akwizgranie. Jednakże, wraz z postępem Francuzów w wojnach o niepodległość Francji, zostały w 1796 roku przewieziene dla bezpieczeństwa do Wiednia. Od tego czasu pozostają w Schatzkammer.
Korona Stefana Bocskaja
Pierwotnie noszona przez członków serbskiej dynastii Nemanjić i podarowana przez sułtana osmańskiego Stefanowi Bocskaiowi, księciu Węgier i Siedmiogrodu, na początku XVII wieku.
Naczynia chrzcielne
Dzbanek i miska używane do chrztów cesarskich, dzieło hiszpańskiego mistrza, 1571, złoto, częściowo emaliowane.
Komplet zawieraja około 10,5 kg złota, pochodzi prawdopodobnie z Hiszpanii i zawiera złoto Nowego Świata.
Ordery Złotego Runa
Najwyższe odznaczenie państwowe Królestwa Hiszpanii oraz rycerski order domowy austriackiego domu panującego Habsburgów.
Zakon Żłotego Runa jest to jeden z najbardziej prestiżowych i najstarszych zakonów rycerskich w Europie, założony w 1429 roku, w Brugii, przez księcia Burgundii i hrabiego Flandrii, Filipa III Burgundzkiego.
Wybierając złote runo jako symbol, książę nawiązał do legendy o Jazonie na statku Argo.
Święta i Niosąca Krzyż Lanca Cesarska
Zwana także Włócznią Przeznaczenia. Legenda głosi, że jest to włócznia, którą Longinus przebił bok Chrystusa podczas ukrzyżowania.
Ten artefakt jest także protoplastą włóczni, którą Otton III podarował naszemu królowi, Bolesławowi Chrobremu.
Wnętrze włóczni jest rozkute i wykożystane jako relikwiarz dla żelaznego gwoździa, którym Jezus był przybity do krzyża. Gwóźdż jest skrócony a prawdopodbnie jego części trafiły do włóczni królów polski i analogicznej włóczni madziarskiej.
Krzyż Prawdziwy
Według legendy krzyż, na którym ukrzyżowano Chrystusa, został znaleziony w IV wieku przez królową Helenę. Krzyż został podzielony na części Jerozolimy i Konstantynopola, a następnie z każdej z nich zaczęto oddzielać kawałki, co rozprzestrzeniło się po całym świecie chrześcijańskim. Trzy fragmenty krzyża wraz z włócznią wiedeńską znajdują się od XI wieku w skarbcu Hofburga.
Fragment na zdjęciu obecny zawsze podczas koronacji Cesarza Rzymskiego.
Kołyska króla Rzymu
Kołyska Jego Królewskiej Mości Rzymskiego Króla Napoleona II. Tytuł otrzymał już jako niemowlę. Mówi się, że chłopiec cierpiał na zaburzenia psychiczne i niespokojny sen, których przyczyną był orzeł siedzący na przodzie łóżka. Bardziej prawdopodobne są możliwe problemy psychiczne Napoleona II.
Gwóźdź z prawej ręki Chrystusa
Do najciekawszych eksponatów należy gwóźdź, którym przybita została prawa ręka Jezusa do krzyża. Wewnątrz bański znajduje się także pieczęć św. Szczepana, czyli ucznia Jezusa, co potwierdza autentyczność relikwii. Święty Szczepan był pierwszym męczennikiem, który został ukamienowany za wiarę w Jezusa Chrystusa w roku 33.
Szaty koronacyjne i liturgiczne
![Płaszcz cesarza austriackiego](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-034_kop300_1.jpg)
Płaszcz cesarza austriackiego
![Płaszcz Austriackiego Cesarskiego Orderu Żelaznej Korony](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-033_kop300_1.jpg)
Płaszcz Austriackiego Cesarskiego Orderu Żelaznej Korony
![Płaszcz szat koronacyjnych Królestwa Lombardii-Wenecji](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-031_kop300_1.jpg)
Płaszcz szat koronacyjnych Królestwa Lombardii-Wenecji
![Kapa - Pluwiał - Szata liturgiczna Orderu Złotego Runa.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-009_kop300_1.jpg)
Kapa - Pluwiał - Szata liturgiczna Orderu Złotego Runa.
![Płaszcz wykonany w Palermo na Sycylii przez arabskich krawców w latach 1133-34. Składa się ze złota, pereł i emaliowanych płytek. Napis na krawędzi półkolistego płaszcza jest arabski.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-017_kop300_1.jpg)
Płaszcz wykonany w Palermo na Sycylii przez arabskich krawców w latach 1133-34. Składa się ze złota, pereł i emaliowanych płytek. Napis na krawędzi półkolistego płaszcza jest arabski.
![Antepedium Orderu Złotego Runa - przedstawiające Trójcę Świętą, przypisywany jest Mistrzowi z Flemalle. Ukazana Trójca obejmuje Boga Ojca trzymającego Ofiarowanego Chrystusa co ma doskonały symboliczny sens w odniesieniu do ołtarza i Ofiary Mszy.](https://www.kuleta.pl/htm/b/austria/hofburg/skarbiec/wieden-hofburg-007_kop300_1.jpg)
Antepedium Orderu Złotego Runa - przedstawiające Trójcę Świętą, przypisywany jest Mistrzowi z Flemalle. Ukazana Trójca obejmuje Boga Ojca trzymającego Ofiarowanego Chrystusa co ma doskonały symboliczny sens w odniesieniu do ołtarza i Ofiary Mszy.
Szabla Cesarska
Szabla należąca rzekomo do Karola Wielkiego, ale będąca 100 lat młodsze od korony, czyli mająca około 1000 lat.
Berło i miecz ceremonialny Cesarstwa Rzymsko-Niemieckiego
Nazwa miecza ceremonialnego wzięła się prawdopodobnie stąd, że od XV w. nowo koronowana osoba posługiwała się nim podczas odprawiania ceremonii rycerskiej. Miecz ceremonialny, podobnie jak najważniejsze części cennych szat koronacyjnych, jest dziełem dworskich warsztatów królewskich (Nobiles Officinae) w Palermo, który powstał na koronację Fryderyka II.
Wyżej widać trzon i głowicę miecza świętego Mauritiusa.
Ponieważ pochodzenie tego miecza przypisywano św. Mauritiusowi, jest on również znany jako miecz maurytyjski. Papież wręczył miecz Świętemu Cesarzowi Rzymskiemu podczas jego koronacji jako znak światowej władzy, jaką otrzymał z ręki Boga. Podczas późniejszego odejścia z kościoła posiadacz miecza niósł go przed nowego cesarza końcem skierowanym do góry na znak światowej władzy i przemocy.
Insygnia cesarskie Meksyku
Insygnia po obalonym cesarzu Maksymilianie I Habsburgu, bracie Franciszka Józefa I.